Առաջադրանք, 7-րդ դասարան, նոյեմբերի 15-21-ը

Առաջադրանք 1

Կարոլինգների կայսրությունը/  Համաշխարհային պատմություն/

Ներկայացրու Մերովինգների, Կարոլինգների արքայատոհմերի հիմնադիրներին:

Քլոդվիգ 1 և Կառլոս Մեծ:

Պատմիր Քլոդվիգ 1-ինի, Փարիզ քաղաքի  մասին/գրավոր/

Քլեդվիգ 1
Քլոդվիգը նվաճեցեց նաև ալեմանների հողերի մեծ մասը (496), Հարավային Գալիայից քշեց վեստգոթերին (507)։ 496 թվականին Քլոդվիգ I-ն ընդունեց քրիստոնեություն ուղղափառ ձևով, որը նպաստեց նրա իշխանության ամրապնդմանը և ապահովեց հոգևորականության ու գալլա-հռոմեական բնակչության բարյացակամ վերաբերմունքը։ Նստավայրը դարձրեց Փարիզը։ Քլոդվիգ I-ը ամրապնդեց թագավորական իշխանությունը և այն դարձրեց ժառանգական։

Քլոդվիգը կարգադրեց գրի առնել սալիական ֆրանկների սովորույթային իրավանորմերը, որի արդյունքում կազմվեց Սալիական դատաստանագիրքը։ Դրանով բնակչությունը բաժանվում էր ֆրանկների և տեղաբնիկների։ Տեղական բնակչությանն էլ բաժանում էր երեք խավի՝ խոշոր հողատերեր, մանր հողատերեր և հողազուրկ մարդիկ։

Փարիզ քաղաքի մասին
Փարիզը ձևավորվել է գալլական փարիզիներ ցեղի բնակավայր Լուտեցիայի տեղում (Սիտե կղզի), որը հիշատակում է Հուլիոս Կեսարը մ.թ.ա. 1-ին դարում։ Մ.թ. 3-4-րդ դարերում կոչվել է Պարիզիի։ 497 թվականին Փարիզը ֆրանկների իշխանության տակ էր, եղել է Քլոդվիգ I-ի նստավայրը, Կարոլինգների օրոք՝ կոմսության կենտրոն։ 885-886 թվականներին պաշարել են նորմանները։ Կապետինգների գահ բարձրանալով՝ դարձել է Ֆրանսիական թագավորության մայրաքաղաքը։

Բնութագրիր Կառլոս Մեծին,նրա գործունեությունը, հայոց արքաներից ում ես նմանեցնում, հիմնավորիր պատասխանդ:  /գրավոր/

Կառլոսը կռվարար, պայքարող և հաղթող մարդ էր, նրան նմանացնում եմ Տիգրան Բ մեծի հետ, որովհետև նա նույպես պայքարող էր․

Ով էր Ալքուինը/թարգմանել/ 

Աղբյուրները՝

Կառլոս Մեծ

Կառլոս Մեծ/տեսանյութ/

От Меровингов к Каролингам/թարգմանություն/

Королевство франков. Меровинги и Каролинги. Карл Великий /տեսանյութ/

Թարգմանություն

Առանձնացնել

  • ամենահետաքրքիր հատվածը

Այս պահին հայտնվում է մի շատ հետաքրքիր փաստաթուղթ՝ «Կոնստանտինովի նվերը». Եվ չնայած այն փաստին, որ դա կեղծ էր՝ պատրաստված պապական գրասենյակի կողմից, փաստաթուղթը զգալի ազդեցություն ունեցավ։ Դա «նվիրում» էր՝ թվագրված մոտ 312 թվականին, որով Կոստանդին կայսրը Հռոմի եպիսկոպոսին նվիրեց իր իրավունքների ողջ լիությունը և կայսրի կարգավիճակ։ Փաստաթղթում նշվում էր, որ Հռոմի եպիսկոպոսը առատաձեռնորեն վերադարձրել է Կոստանդինին իր կայսերական իրավունքները, և որ նա դրանք իրացրել է Եկեղեցու ղեկավարի թույլտվությամբ և օրհնությամբ։

Հետևանքները մեծ էին. Այժմ Պապը կարող էր թագավորներ նշանակել և պաշտոնանկ անել Քրիստոսի անունով: Հենց այս «Կոնստանտինի նվերից» էլ բխեցին Վատիկանի գրեթե բոլոր իրավասությունները՝ թույլ տալով խառնվել աշխարհիկ բոլոր գործերին։
Հենց այդ ժամանակ էլ ծագեց արարողությունը՝ թագադրումը, որի նպատակն էր օծել նոր թագավորին, ով էլ որ նա լիներ ի ծնե: Առաջինը, ով այս կերպ պսակվեց Պեպին Կարճահասակն էր։ Այս արարողությունը ոչ թե թագավորին ճանաչելու կամ նրա հետ պայմանագիր կնքելու, այլ նոր միապետ ստեղծելու մասին էր։

  • պատումներ, որոնց մասին չգիտեիք

Եթե ​​նախկինում խոսքը գնում էր ճանաչման պարզ արարողության, վավերացման մասին, ապա այժմ խրախուսումը ձեռք է բերել արյան նկատմամբ գերազանցության իրավունք։ Պապը դարձավ Աստծո և թագավորների միջև գերագույն միջնորդը: Մկրտության ծեսով եկեղեցին իրեն յուրացրել է թագավորներ «նշանակելու» իրավունքը։ Այդ պահից միապետը ենթարկվում էր Պապին։

Կառլոս Մեծի նվաճումները

800px-Empire_carolingien_768-811
Կառլոս Մեծի նվաճումները Պիպին Կարճահասակի մահվան պահին (768).Կառլոս Մեծի նվաճումները (768-814)     Կախյալ տարածքներ

Առաջադրանք 2

Պատմիր վիկինգների մասին:

Հյուսիսային Եվրոպայի պատմության IX-XI դարերն անվանում են վիկինգների դարաշրջան: Այս ժամանակաշրջանում Սկանդինավյան թերակղզու բնակիչները՝ դանիացիները, շվեդները և նորվեգացիները, ձեռնամուխ եղան նվաճումների: Սկանդինավցիներին ընդհանրական անվանում էին նորմաններ (,,հյուսիսային մարդիկ,,), իսկ Հին Ռուսիայում՝ վարյագներ: Իսկ ծովային արշավանքներին մասնակցողները հայտնի էին նաև վիկինգներ անունով: Վիկինգները գաղութներ և իշխանություններ հիմնեցին Բրիտանիայում, Ֆրանսիայում, Սիցիլիայում, Հյուսիսային Ամերիկայում:

Վիկինգները եղջյուրավոր սաղավարտներ չեն կրել։ Ֆիլմերում, նկարներում հաճախ վիկինգներին պատկերում են եղջյուրներով սաղավարտներով։ Իրականում, սակայն, վիկինգների ժամանակաշրջանի նկարագրություներում նման բան չեք կարող գտնել։ Իսկ վիկինգների միակ սաղավարտը, որը հայտնաբերվել է պեղումների ժամանակ, եղջյուրներ իր վրա չի ունեցել։ Գեղանկարիչները սկսել են պատկերել եղջյուրներով սաղավարտները 19-րդ դարում՝ ոգեշնչվելով, թերևս, հին հունական ու հռոմեական քրոնիկներում հյուսիսային եվրոպացիների նկարագրություններից։ Իրականում, դեռ վիկինգների ապրած ժամանակաշրջանից առաջ նորվեգական ու գերմանական քրմերը ծիսական նպատակներով եղջյուրավոր սաղավարտներ են կրել։

Վիկինգները հայտնի էին իրենց գերազանց հիգիենայով։ Թվում է, թե անընդհատ նավարկությունների մեջ լինելով ու թշնամիների հետ մարտնչելով՝ վիկինգները նույնիսկ ժամանակ չէին ունենա հետևելու իրենց հիգիենային, սակայն վիկինգների ապրած տարածքներում իրականացրած պեղումների արդյունքում կենդանիների ոսկորներից ու եղջյուրներից պատրաստված ածելիներ, ունելիներ, սանրեր ու ականջը մաքրելու հարմարանքներ են հայտնաբերվել։ Վիկինգները նաև լողանում էին առնվազն շաբաթական մեկ անգամ, ինչը շատ ավելի հաճախ էր, քան այդ ժամանակներում ապրող եվրոպացիների դեպքում։

Վիկինգները հատուկ հեղուկ էին օգտագործում կրակ վառելու համար։ Վիկինգները ծառերի փայտից աբեթասունկ կոչվող սնկեր էին հավաքում ու այն մի քանի օր եփում մեզի մեջ։ Ստացված նյութը վիկինգներն իրենց հետ կարող էին տանել ամենուր և անհրաժեշտության դեպքում հեշտությամբ կրակ վառել։

Վիկինգները մահացածներին թաղում էին նավերի մեջ։ Անկասկած, վիկինգները չափազանց շատ էին սիրում իրենց նավերը. այնքան շատ, որ դրա մեջ թաղվելը նրանց համար մեծ պատիվ էր։ Նորվեգական կրոնի համաձայն՝ քաջարի մարտիկները մահվանից հետո փառահեղ թագավորության մեջ էին մտնում, և կյանքի ընթացքում այն նավերը, որ նրանց լավ էին ծառայել, օգնում են նրանց հասնել վերջնական կետին։ Մարտիկների ու նշանավոր կանանց դիակները հաճախ նավերի մեջ էին դնում զենքերով, թանկարժեք առարկաներով ու երբեմն էլ նույնիսկ զոհաբերված ստրուկներով։

Վիկինգներն ակտիվորեն զբաղվում էին ստրուկների վաճառքով։ Անգլոսաքսոնական, կելտական, սլավոնական բնակավայրեր ներխուժելով՝ վիկինգները գերեվարում էին ու ստրկացնում կանանց ու երիտասարդ տղամարդկանց, ում նրանք այնուհետև վաճառում էին եվրոպական ու մերձավորարևելյան ստրուկների շուկաներում։

Վիկինգ կանայք ավելի շատ իրավունքներ ունեին, քան ժամանակաշրջանի մյուս կանայք։ Վիկինգ աղջիկներին ամուսնացնում էին 12 տարեկանից, և նրանք պետք է զբաղվեին տնային գործերով, մինչ իրենց տղամարդիկ դուրս կգային նավարկության։ Ինչևէ, իրենց ապրած ժամանակաշրջանում ապրող շատ կանաց հետ համեմատությամբ՝ նրանք որոշակի իրավունքներ ունեին. այսպես վիկինգ կանայք կարող էին ունեցվածք ժառանգել, ապահարզան պահանջել և ամուսնության խզումից հետո փոխհատուցում կամ օժիտ պահանջել։

Պատմիր ,համադրիր արևմտյան և հարավային սլավոններին:

Արևմտյան սլավոնները (լեհեր, չեխեր, սլովակներ, մորավներ) զբաղեցնում էին Էլբա գետից արևելք ընկած տարածքները:
Հարավային սլավոնները (սերբեր, խորվաթներ, սլովեններ) ապրում էին Բալկանյան թերակղզու հյուսիսում:

Թարգմանություն․ Մերովինգներից մինչև Կարոլինգներ

Դագոբերտ II-ի սպանությամբ մերովինգների ենթադրյալ մաքուր արյունը անհետացավ, բայց Դագոբերտը այս տեսակի վերջին թագավորը չէր, ինչպես ընդունված է ենթադրել: Պաշտոնապես տոհմը գահին մնաց ևս երեք քառորդ դար։ Այս արքաները սերում էին մերովինգների երիտասարդ ճյուղերից և այնքան երիտասարդ գահ բարձրացան, որ չկարողացան իշխանությունը վերցնել իրենց ձեռքը։

F_Go76P7D28.jpg

Այս ամբողջ ընթացքում փաստացի իշխանությունը քաղաքապետարանի ձեռքում էր։ Դագոբերտի քաղաքապետ Պեպեն դ’Էրիստալն էր, ով իբր կազմակերպել էր իր թագավորի սպանությունը, ով ֆրանկների վրա իշխանությունը փոխանցեց իր որդուն՝ Կարլ Մարտելին։ Արդարության համար պետք է ասել, որ Մարտելը ականավոր անձնավորություն էր Ֆրանսիայի պատմության մեջ։ Հենց նա 732 թվականին դադարեցրեց սարացիների արշավանքը Պուատիե՝ դրանով իսկ արժանանալով «հավատքի և քրիստոնեական աշխարհի պաշտպանի» կոչմանը։

Հատկապես նշեմ, որ Մարտելը չի ​​ձգտել տիրանալ գահին, թեև ուներ դրա բոլոր հնարավորությունները։ Բայց նրա որդին այդքան ակնածալից վերաբերմունք չուներ մերովինգների նկատմամբ, և Մարտելի մահից 10 տարի անց՝ 751 թվականին, Պեպին Կարճահասակ, Չիլդերիկ III-ի մայոր անունով, նա առանց վարանելու գրավեց գահը։ Եկեղեցու համաձայնությամբ Պեպինը ստացավ ֆրանկների թագավորի տիտղոսը։ Նա գահընկեց արեց Չիլդերիկ III-ին, փակեց մենաստանում և ճաղատ սափրեց նրա մազերը։ Չիլդերիկը մահանում է չորս տարի անց, և Պեպինը իրեն լիարժեք թագավոր է զգում։

Այս պահին հայտնվում է մի շատ հետաքրքիր փաստաթուղթ՝ «Կոնստանտինովի նվերը». Եվ չնայած այն փաստին, որ դա կեղծ էր՝ պատրաստված պապական գրասենյակի կողմից, փաստաթուղթը զգալի ազդեցություն ունեցավ։ Դա «նվիրում» էր՝ թվագրված մոտ 312 թվականին, որով Կոստանդին կայսրը Հռոմի եպիսկոպոսին նվիրեց իր իրավունքների ողջ լիությունը և կայսրի կարգավիճակ։ Փաստաթղթում նշվում էր, որ Հռոմի եպիսկոպոսը առատաձեռնորեն վերադարձրել է Կոստանդինին իր կայսերական իրավունքները, և որ նա դրանք իրացրել է Եկեղեցու ղեկավարի թույլտվությամբ և օրհնությամբ։

Հետևանքները մեծ էին. Այժմ Պապը կարող էր թագավորներ նշանակել և պաշտոնանկ անել Քրիստոսի անունով: Հենց այս «Կոնստանտինի նվերից» էլ բխեցին Վատիկանի գրեթե բոլոր իրավասությունները՝ թույլ տալով խառնվել աշխարհիկ բոլոր գործերին։
Հենց այդ ժամանակ էլ ծագեց արարողությունը՝ թագադրումը, որի նպատակն էր օծել նոր թագավորին, ով էլ որ նա լիներ ի ծնե: Առաջինը, ով այս կերպ պսակվեց Պեպին Կարճահասակն էր։ Այս արարողությունը ոչ թե թագավորին ճանաչելու կամ նրա հետ պայմանագիր կնքելու, այլ նոր միապետ ստեղծելու մասին էր։

Եթե ​​նախկինում խոսքը գնում էր ճանաչման պարզ արարողության, վավերացման մասին, ապա այժմ խրախուսումը ձեռք է բերել արյան նկատմամբ գերազանցության իրավունք։ Պապը դարձավ Աստծո և թագավորների միջև գերագույն միջնորդը: Մկրտության ծեսով եկեղեցին իրեն յուրացրել է թագավորներ «նշանակելու» իրավունքը։ Այդ պահից միապետը ենթարկվում էր Պապին։

Պեպին Կարճահասակը, որը թագադրվել է Պոնտիոնում 754 թվականին, հայտնաբերեց Կարոլինգյան դինաստիան: Անունը եկել է Կարլ Մարտելից, և ոչ թե Կարլոս Մեծից, ինչպես սովորաբար հավատում են։ Կարլոս Մեծը 800 թվականին հռչակվեց Հռոմի մեծ կայսր։ Սրանով եկեղեցին կրկին խախտեց Կլովիսի հետ երեք դար առաջ կնքված դաշնագիրը։ Համաձայն այս դաշնագրի՝ այս կոչումը կարող էր պատկանել միայն Մերովինգների դինաստիայի ներկայացուցչին։

Բայց չնայած այն հանգամանքին, որ խրախուսումը մտցվել էր, գրեթե բոլոր կարոլինգացիները, իրենց մտքի խաղաղության և վստահության համար, փորձում էին հաստատել իրենց իրավունքների օրինականությունը՝ ամուսնանալով Մերովինգյան արքայադուստրերի հետ: Կարլոս Մեծը բացառություն չէր։

Հանրահաշիվ․ Դասարանական

108․

3 և (a + b) = 3a + 3b

x և (a − b) = xa – xb

(x + 1) և 5 = 5x + 5

(a − b) և x = ax – bx

109․

(a + 3) և 7 = 7a + 21

(x − y) և 10 = 10x – 10y

a և (x − y) = ax – ay

a և (a + b) = a2 + ab

(a + b − c) և 2 = 2a + 2b – 2c

(a − b) և (−6) = -6a – 6b

x և (x − y + c) = x2 – xy + xc

(a − b) և 5a = 5a2 – 5ab

110․

(−2) և (x + y) = -2x – 2y

(7 + 3y − x2y) և (−2xy) = -14xy – 6xy2 – 2x3y

3ab և (a2 − 2a + 1) = 3a3b – 6a2b + 4ab

2a և (x + y) = 2ax + 2ay

(x2 + 2xy + y2) և (−12xy3) = -12x3y3 – 24x2y4

21a2b5 և (a3 − 4ab2 − b2) = 21a5b5 – 84a3b7

(−abc) և (ab + ac + bc) = -a2b2c – a2bc2 – ab2c2

−ac և (a + 2c) = -a2c – 2ac2

Դասարական աշխատանք, հայոց լեզու

1. Ուղղե՛ք նախադասությունները:

Մենք այս տարի հանգստանում էինք Սև ծովում:
Այդ տաճարը գտնվում էր Գառնիում:
Նա պատմեց այդ պատմությունը քանի, որ ցանկանում էր խոսել:
Տղան պատմեց, որ հանդիպել է անծանոթին:
Մենք պետք է գնայինք այդ ճանապարհով:
Ես կուզեի լսել նրա պատմությունը:

2. Հոլովե՛ք անկողին, սեղան, օր գոյականները:

Ուղղական-անկողին, սեղան, օր
Սեռական- անկողնու, սեղանի, օրվա
Տրական-անկողինուն, սեղանին, օրին
Հայցական-անկողինը, սեղանը, օրը
Բացառական-անկողնուց, սեղանից, օրվանից
Գործիական-անկողնով, սեղանով, օրով
Ներգոյական-անկողնում, սեղանում, օրում