Հաշվետվություն. Ճամփորություն դեպի Լոռի

 

This slideshow requires JavaScript.

Հունիսի 10-ից 12-ը մենք Լոռիում էինք։ Առաջին օրը մենք Դսեղում էին՝ Դսեղի միջնական դպրոցում, հետո Հովհաննես Թումանյանի տուն-թանգարանում։ Թանգարանի բակում այդ դպրոցի երեխաները մեզ համար ներկայացրեցին Կիկոսի մահը, իսկ մենք նրանց համար ներկայացրեցինք <Թմբկաբերդի առումը> օպերան։ Իսկ հետո մենք մտանք Հովհաննես Թումանյանի տուն-թանգարան։

Այս պահին Հովհաննես Թումանյանի տուն-թանգարանը շատ մեծ է, բայց նա ամենասկզբում ապրում էր իր ընտանիքի հետ մեկ սենյակում, իսկ հետո նրանք ունեցան երկրորդ սենյակը որտեղ կար օջախ, կար մի օրորոց, որտեղ քնել են Հովհաննես Թումանյանի 8 երեխաները։ Իսկ նրա մահից հետո նրա հորեղբայրը պատրաստել է երկու սենյակներ, որտեղ կային Հովհաննես Թումանյանի գրքերից, նրա կնոջ և աղջկա անձնական իրերից։ Իսկ հետո գնացինք Մարց, որպիսի տեղավորվենք տանը։

Մենք տարբեր խաղեր էինք խաղում, որոնցից մեկը դա Հովհաննես Թումանյանի առածանի լոտոն էր։ Իսկ հետո քնեցինք։ Հաջորդ օրը մենք քնից արթնացանք, պատրաստվեցինք և գնացինք Մարցի միջնակարգ դպրոց։ Հանդիպեցինք 9-12րդ դասարանցիներին։ Նրանք մեզ օգնեցին գնալ եկեղեցի, հետո գնացինք գնացինք մի գետ որը կոչվում է <խոզլաններ>։ Իսկ հետո մենք գնացինք ՀԷԿ։ Այնտեղի կամարը մի քիչ բարդ էր անցնելը, բայց մենք անցանք։ Երեխաների մի մասը ռադիո արեցին ընկեր Քրիստինեի հետ և հարցեր դպրոցի սովորողներից, իսկ մյուս մասը նկարում էր կամուրջը և գետը։

Երրորդ օրը մենք արթնացանք և գնացինք Օձուն։ Գնացինք օձի պորտ։ Ըստ ավանդություն` գյուղի ձորակի աջ կողմում կար մի դպրոց, որտեղ իր յոթ աշակերտներին կրթում էր մի ծերունի իմաստուն ճգնավոր: Ձորակի ձախ կողմում ՝ լեռան լանջին հայտնվում է սարսափելի վիշապը և նրա արձակած ձայներից ամեն ինչ պապանձվում է: Մի օր գյուղացի մի կին սափորն ուսին իջնում էր լեռան լանջով և, տեսնելով ահավոր հրեշին, իսկույն քարանում է: Ճգնավորը աշակերտներից մեկին ուղարկում է պարզելու, թե ինչ է պատահել: Աշակերտը չի վերադառնում և այդպես բոլոր յոթ աշակերտներն էլ վիշապի բաժինն են դառնում: Դպրոցից դուրս է գալիս ծերունին փնտրելու իր աշակերտներին: Հրաշագործը գավազանով խփում է վիշապի գլխին ու ասում. «Քա՛ր դառնաս, աղբյուր բխի քո սրտից՝ հիվանդի համար դե՛ղ դառնաս»: Սուրբ իմաստունի ասածը իսկույն կատարվում է:

Օձի պորտից հետո հետ դարձանք Երևան։

Տեսանյութերը` Ռիմա Քեքեջյանի

Գունավոր ամպը

Մի աղջիկ է լինում։ Նա մի օր զբոսնելիս տեսնում է գունավոր ամպ։ Նա ուզում է բռնել այդ ամպը,  բայց նրա մոտ ոչինչ չի ստացվում։ Աղջիկը երկար տանջանքից հետո վերցրեց ամպը, բայց ամպը անընդհատ փախնում էր նրանից։ Աղջիկը մտածեց և հասկացավ, որ պետք չէ ընկնել նրա հետևից և գնաց տուն։ Ճամփին նա տեսավ մի գունավոր առյուծ։ Աղջիկը մտածում էր․

—Այսօր գունավոր օր է։

Առյուծը հարցրեց աղջկան․

—Դուք տեսել եք մի գունավոր ամպ։

Նա պատասխանեց․

—Այո տեսել եմ․ Նա երկնքում էր, բայց ես նրան վերցրեցի և նա ինձանից փախավ:

Առյուծը տխրեց և գնաց

Մաթեմատիկայի ստուգատեսներ

Կանգառ 1

Այսօր մենք կատարեցինք մաթեմատիկայի ստուգատեսի փորձ։ Մենք կշռվում էինք, հետո կրկին կշռվում ուսապարկով և գտնում պայուսակի քաշը։ Ես 34 կգ էի, իսկ ուսապարկով 37 կգ։ Պետք է 37- ից հանենք 34, հավասար է 3 կգ։ Այսինքն իմ ուսապարկի քաշը 3 կգ է։

Կանգառ 2

Ես այսօր ընտրեցի երկրաչափական պատկերը, քանոնի օգնությամբ չափեցի երկարությունը և լայնությունը։

Այնուհետև այդ երկու չափումների արտադրյալը հաշվելով գտա մակերեսը։

Երկարություն՝ 42սմ

Լայնություն՝ 31սմ

Մակերեսը՝42×31=1302սմ քառ

Այս ամենը հաշվեցի1ր 15վ։

Untitled

Կանգառ 3

Այսօր մենք կատարեցինք մաթեմատիկայի ստուգատեսի փորձ։ Մենք կշռվում էինք, հետո կրկին կշռվում ուսապարկով և գտնում պայուսակի քաշը։ Ես 34 կգ էի, իսկ ուսապարկով 37 կգ։ Պետք է 37- ից հանենք 34, հավասար է 3 կգ։ Այսինքն իմ ուսապարկի քաշը 3 կգ է։

Կանգառ 4

19սմ, 9սմ, 10սմ, 12սմ, 29սմ= 79սմ

Безымянный Այսօր ես չափեցի այս պատկերի պարագիծը 1 րոպե 21 վարկյանում։

P=79սմ

Կանգառ 5

Մինչև հեծանիվ վարելը չափեցի սրտի զարկերը՝ 1 րոպեում 92 զարկ։

80մ անցա 33վ։ Արագությունը հավասար է 2մ/վ։

Հեծանիվ վարելուց հետո սրտի զարկերը 122 էր, ավելացել էր 30-ով։